Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Η ιστορία του τσίπουρου Αποστάγματα ποτών

Αποστάγματα ποτών

Πέρασε όμως πολύ καιρός, για να χρησιμοποιηθεί η τέχνη της απόσταξης στην δημιουργία αποσταγμάτων ποτών. Εννοούμε όχι  πια τη τυχαία διαδικασία, αλλά ότι  με απόσταξη γίνεται  παραγωγή αλκοολούχων ποτών. Ίσως δεν υπήρχε και για χρόνια η ανάγκη να γίνει αυτό. Τους ήταν αρκετά τα απλά ποτά που έπιναν και κυρίως το κρασί. 


 Γνώριζαν βέβαια οι αρχαίοι μας πρόγονοι, ότι «κατά τον βρασμόν του οίνου εξατμίζεται το μεθυστικόν, πτητικόν και δυνάμενο να καεί συστατικόν» αλλά τίποτε περισσότερο. Στο σημείο αυτό οι πληροφορίες, μας έφεραν σύγχυση.

Η μια άποψη αναφέρει ότι πρώτοι  οι άραβες αλχημιστές,  στην προσπάθεια τους να βρουν το ελιξίριο της νεότητας και της αιωνιότητας αλλά και να μετατρέψουν τα φτωχά μέταλλα σε χρυσό, ασχολήθηκαν (ποιος ξέρει τι ψάχνοντας) και με την απόσταξη ποτών.

Ο Ντζαμπίρ μπεν Χαϋάν (έλληνας χριστιανός που εξισλαμίστηκε κατά τον Λέοντα τον Αφρικανό) παρότι ως αλχημιστής κρατούσε μυστικές τις συνταγές του, λέγεται ότι συμβούλευε φτωχούς  γεωργούς, θέλοντας να τους βοηθήσει, να φτιάχνουν ένα ποτό από φυτά που τα ζέσταιναν σ’ένα αποστακτήρα. Το ποτό αυτό ονομάσθηκε αλκοόλ, όνομα που κυριάρχησε στο κόσμο για το οινόπνευμα. 

Η άλλη άποψη λέει ότι στην Αίγυπτο, το 5ο μΧ αιώνα οι  χιλιάδες μοναχοί που ζούσαν και παρήγαγαν κρασί,  επειδή δεν μπορούσαν να το συντηρήσουν λόγω ζέστης, το απέσταζαν βάζοντας μέσα και γλυκάνισο και άλλα αρωματικά. Μετά το αραίωναν με νερό και το έπιναν. Να ήταν άραγε οι πρώτοι παραγωγοί ρακής; Από τους μοναχούς μέσω του χριστιανισμού διαδόθηκε στην υπόλοιπη Ευρώπη.

Τι να πιστέψει κανείς; Γεγονός είναι ότι μετά το 10 μΧ αιώνα η απόσταξη ποτών έχει πια αρχίσει να αναφέρεται σε γραπτά κείμενα που κυκλοφορούσαν  στην Ευρώπη. Τις περισσότερες φορές κωδικοποιημένα γιατί η γνώση δεχόταν διωγμούς από την παπική εκκλησία. Ιδιαίτερα  η αλχημεία θεωρούνταν απόκρυφη και μαγική τέχνη. Ο πάπας Αλέξανδρος ο Γ’ το 1179 μΧ απαγόρευε τους μοναχούς να ασχολούνται με τις φυσικές επιστήμες,.

Η παλιότερη γραπτή αναφορά για την απόσταξη του κρασιού βρέθηκε σ’ένα αλχημιστικό χειρόγραφο του 12ου μΧ αιώνα γνωστό με το όνομα  mappa clavicula. Μετά την αποκωδικοποίηση του έλεγε,  «ανακατεύοντας αγνό και πολύ δυνατό οίνο με τρία μέρη αλατιού και ζεσταίνοντας το μέσα σε ειδικά γιαυτή τη χρήση δοχεία φτιάχνουμε ένα εύφλεκτο υγρό που καίγεται χωρίς να καίει και την ύλη που βρίσκεται τοποθετημένο». Για την χρησιμότητα του αλατιού στην απόσταξη θα μιλήσουμε παρακάτω. Πάντως ο αλχημιστής που πρώτος παρασκεύασε σχεδόν καθαρό οινόπνευμα  ήταν ο Αρνάου ντε Βιλανόβα γεννημένος τον 14ο αιώνα στην Μαδρίτη.

Οι γνώσεις αυτές κυκλοφόρησαν με τους εμπόρους και τροβαδούρους σε όλη την Ευρώπη.  Εκείνη την εποχή το Βυζάντιο περνάει δύσκολη περίοδο δεχόμενο επιθέσεις από τους άπιστους αλλά  και τους σταυροφόρους. Σίγουρα όμως είναι κι εκεί γνωστή  η τέχνη γιατί λίγα χρόνια αργότερα συναντούμε μεγάλη παραγωγή τσίπουρου στο Άγιο Όρος.

Βρίσκεστε εδώ: Home Η ιστορία του τσίπουρου Αποστάγματα ποτών