Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Η ιστορία του τσίπουρου Η φύση δημιουργεί και ο άνθρωπος μιμείται

Η φύση δημιουργεί και ο άνθρωπος μιμείται

Ήταν μια φορά κι ένα καιρό η φύση με τους καρπούς της κι ο άνθρωπος που αναζητούσε με αγωνία τη τροφή του. Δοκίμαζε τα πάντα. Παρατηρούσε τα πάντα. Ήταν περίεργος. Μάθαινε.  Έτσι, όπως φαίνεται, όλα άρχισαν όταν ένα «τυχαίο» γεγονός συνάντησε την περιέργεια και τη βουλιμία του ανθρώπου.  Η φύση δημιούργησε με  την «τυχαία» διαδικασία που γνώριζε ένα καινούργιο προϊόν και ο άνθρωπος έσκυψε να  δοκιμάσει το αποτέλεσμα αυτής της τύχης.  
 

            
Το πιο πιθανό  είναι,  η αρχή να έγινε με το μέλι. Ήταν γνωστό στους πρωτόγονους  λαούς   της Μεσογείου. Το έπαιρναν από άγριες μέλισσες το αραίωναν με νερό και το έπιναν. Ίσως μετά από ένα πλούσιο γεύμα ή μια  επιδρομή εχθρών, να ξεχάστηκε λίγο από το γλυκό αυτό ποτό  σ’ ένα σκεύος. Όταν μετά από λίγες μέρες  το ξαναδοκίμασαν, να πρόσεξαν ότι έχασε την γλύκα του. Κάποιοι μπορεί να το έφτυσαν αηδιασμένοι, σε κάποιους άλλους όμως μπορεί να άρεσε, να το ήπιαν και μετά από λίγο να αισθάνθηκαν την ευτυχία της ζάλης και της μέθης. Αυτό ήταν. Μιμήθηκαν «την τύχη» και άρχισαν να φτιάχνουν ποτό από μέλι.

Ακολούθησε, τυχαία ή με γνώση πια, ο χυμός από το σταφύλι, που έδωσε κρασί. Με ανάλογο τρόπο προέκυψαν και άλλα ποτά  από μήλα,  πατάτα, καλαμπόκι, ζαχαροκάλαμο και κάποια άλλα που ούτε γνωρίζουμε.

Κάθε περιοχή του πλανήτη μας, γέννησε το δικό της ποτό, ανάλογα με το τι παρήγαγε. Ποτά που προήλθαν από ζύμωση χυμών ζαχαρούχων ή αμυλούχων καρπών που φύονται εκεί.

Ποτά από  χουρμάδες, σταφύλια, καρπούζια, μήλα, ψωμί, κριθάρι, πατάτα  κι ότι άλλο καρπό βάλει ο νους σας, αρκεί  να μπορεί να δώσει μόνος του ή διαλυμένος στο νερό ένα γλυκό (δηλ. ζαχαρούχο) χυμό. Ο χυμός αυτός  στη συνέχεια τραβά τον δικό του δρόμο του και με μια «μαγική» διαδικασία την «αλκοολική ζύμωση» μετατρέπεται σ’ένα θαυματουργό ποτό. 

Λίγο διαφορετική ήταν η πορεία της μπύρας. Λέγεται ότι στην αρχαία  Βαβυλώνα έφτιαχναν μπύρα από ψωμί. Πως; Ξερό ψωμί μουσκεμένο δίνει μετά από λίγο ένα υπόγλυκο χυμό που  μετατρέπεται σ’ένα ποτό. Το αρωμάτιζαν με σπόρους και χόρτα. Αργότερα το ξερό ψωμί αντικαταστάθηκε από  σιτάρι, κριθάρι, καλαμπόκι που κατά την ζύμωση πρόσθεταν και άνθη λυκίσκου.

Πολλά από τα ποτά αυτά,  άγευστα και αδύναμα δεν μπόρεσαν να γίνουν διάσημα, όπως το κρασί ή η μπύρα που κυριάρχησαν όταν οι λαοί  επικοινώνησαν και  μετέφεραν γνώσεις και τεχνικές. Κάποια μπορεί να διατηρούνται μέχρι σήμερα  αλλά σε τοπικό επίπεδο. Αρκετά  όμως έδωσαν  την πρώτη ύλη σε μια μεγάλη και «μαγική» φυσικοχημική διεργασία, την απόσταξη. Την απόσταξη που δυναμώνει, θεριεύει τα αδύναμα ποτά.

Βρίσκεστε εδώ: Home Η ιστορία του τσίπουρου Η φύση δημιουργεί και ο άνθρωπος μιμείται